این روزها چشمة شعر دلم خشکیده است      دلم از آسمان و زمین و همگان ببریده است

این روزها دلم عجیب هوای بی کسی دارد      گاهواره طفل دلم سودای بی همنفسی دارد

این روزها دلم عجیب حال و هوای مرگ دارد      اما چه فایده مرگ هم با ما سر جنگ دارد

این روزها چشمه شعر دلم خشکیده است     از شما چه پنهان حس انسان بودنم گندیده است

این روزها غم را به جای غزل طاق می زنم      در دلم خندة مضحک به عشاق می زنم

این روزها ترانه ای در قلبم مچاله می کنم      احساس لطافت را راهی سطل زباله می کنم

این روزها حرف دلم ، سکوت سنگین است      زیباترین لحظه هایم ، یک شعر غمگینست

این روزها زندگی روی دلم سنگینی می کند     تنها ناجی ام خداست که دستگیری می کند

این روزها چهره ام خندان و دلم گریان است     شعرهای در گلو مانده ام همگی پنهان است

این روزها چشمه شعر دلم خشکیده است      آری دل بی تاب من از زندگی ترسیده است

نوشته شده در پنجشنبه ٢ اردیبهشت ۱۳۸٩ساعت ۱٢:۳۱ ‎ب.ظ توسط نظرات () |